Anton Pavloviç Çehov – Üç Yıl

Kitaptan bazı kesitler:

…  Aşk olmadan yaşanabileceğinden, tutkulu bir şekilde sevmenin psikozdan başka bir şey olmadığından, nihayetinde aşk denilen bir şeyin olmadığından, ancak sadece cinslerin fiziksel çekiminin varlığından ve yine buna benzer konulardan bahsetmişlerdi.

Bir insan hayattan tatmin olmadığı, mutsuz hissettiği zaman bu ıhlamur ağaçları, gölgeler, bulutlar, halinden memnun ve kayıtsız tüm bu doğal güzellikler ne kadar da bayağı geliyor!

Hayatınızı öyle koşullar altına koymalısınız ki çalışmak bir gereksinim olsun. Çalışmadan temiz ve mutlu bir hayata sahip olamazsınız.

Hala adalete ve iyiliğe dair inancım var, aptal idealistin tekiyim. Bu zamanda bu delilik değil de nedir?

…  -Burada tüm mesele elektrik oluşumlarından biriyle alakalı, -dedi. –Her insanın derisinin altında elektrik akımı içeren mikroskobik bezeler vardır. Elektrik akımları sizinkilere paralel olan biriyle karşılaştığınızda aşk ortaya çıkar.

Çünkü her kadın kalbi bir Şamil[1]’dir, -dedi.

Biliyorsunuz ki ben sizi aklınız, ruhunuz için seviyorum.

Sizin de diğerleri gibi aşağılık biri olmanız, bir kadında ihtiyaç duyduğunuz şeyin akıl ve zeka değil de beden, güzellik ve gençlik olması sadece rahatsız edici, acı bir durum…

İnsanın bir uğraşı olması gerek. ‘’Ekmeğini alın teri dökerek kazanacaksın’’ derler. Tanrı Çalışanı sever.

Elbette dahi bir yönetici değilim ama düzgün, dürüst bir adamım. Bu zamanda da böyle insanlar nadir bulunur.

Ben sadece yaşamak, düş kurmak, umut etmek, her şeye yetişmek istiyorum. Hayat kısa, değerli dostum. Onu dolu dolu yaşamak lazım.

Kısacası insanoğlu elinin altındakilerden hiçbir zaman memnun olmuyor.

Herkesten korkuyorum çünkü korkutulmuş bir anneden geldim dünyaya.

Tanrı sizi yakında yanına çağıracak. Onun katına vardığınızda size nasıl ticaret yaptığınızı ya da işlerinizin iyi gidip gitmediğini sormayacak; aksine insanlara karşı merhametli davranıp davranmadığınızı, misal hizmetçiniz ya da tezgahtarlarınız gibi sizden daha güçsüz olanlara acımasızlık edip etmediğinizi soracak.

Lakin hayatımda sadece bir kez mutlu oldum. O da gece vakti senin şemsiyenin altında oturduğum zamandı.


[1] Kafkaslar’da Rus karşıtı direnişin lideri.

Çehov, A. P. Üç Yıl. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir